Эмгэнэл гэх үү...
Шөнийн сартай сохор
гэрэлтэй хотын бүүдгэр гудамжаар би тайвуухан жолоо барин хотын нэг өнцгөөс
нөгөө өнцөг хүртэлх их өрнөлийн багахан хэсгийг нүлэндээ буулган явлаа...
05 цаг шөнийн
амьдрал үхэл нэг тийм үлэмжийн тас хар зүйлийг хожмийн өлөр ирнэ гэж хүлээсэн
мэт хөлчүүрхэн алхах балгасан залуу, хэлхэн алхмын цаана хөгжилдөж явсан
машинаас хөдөө ганцаар хаягдсан залуу шиг, олны цэнгэлээс цаазлагдаж орь
ганцаар хориглсон юм шиг зам шүүрдсэн ТҮК- ийн ажилтан..,
